საეკლესიო-სამშენებლო ფანდრაიზინგი
უკვე რამდენიმე წელია მსოფლიოში აღარავის უკვირს, რომ მობილური ტელეფონი არა მხოლოდ ადამიანებს შორის ურთიერთობის საშუალებაა. მის გარშემო შექმნილ დამატებით სერვისებს შორის ერთერთი მნიშვნელოვანია მობილური გადახდები. ამ დროს ტელეფონი ელექტრონული საფულის ფუნქციას ატარებს. ამ ტექნოლოგიის დანერგვამ გამოიწვია სპონტანური ხარჯვის სტიმულირება – თუ ადრე ადამიანს ჰქონდა “გამოსაფხიზლებელ-გადასაფიქრებელი” დრო რეკლამის ნახვასა და ფულის დახარჯვის მომენტს შორის, ახლა უკვე რეკლამაში პირდაპირ მობილური ნომერია მითითებული, რომელზე დარეკვის ან დამესიჯების შემთხვევაში ხარჯი უკვე გაწეულია.
(აღარ) ვყიდი ძმას
ჩვენ ერთად გამოვიარეთ ცხოვრების მრავალი ქარტეხილი… იგი ჩემს გვერდით იყო აგვისტოს ომის დროს… რამდენი ხანია დილა არ გათენებულა, მისკენ არ გამეხედოს… თან ისეთი წყნარი ძილი აქვს, ხანდახან მოგინდება ადგე და დახედო – ხომ კარგადაა… მოკლედ, სადაც მე ვიყავი, იქ იყო ისიც… მაგრამ…
ერთით მეტი, მრავლით ნაკლები
რამდენიმე დღის წინ კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის (GNCC) წარმომადგენელმა გაახმაურა სატელეფონო ნომრებთან დაკავშირებული უახლოესი გეგმები, რომელთა განხორციელება ყოველ ჩვენთაგანს შეიძლება შეეხოს. წარმოდგენილ პროექტში საუბარია ნომრების პორტაბელურობაზე და ქალაქისა და მობილური ნომრების ერთი ციფრით დაგრძელებაზე. ამ პოსტში ამ უკანასკნელზე გეტყვით ჩემს მოსაზრებას.
ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი თავმოუბმელობა
საშინლად არ მიყვარს, როდესაც რამე საქმე უსასრულოდ ჭიანურდება და ბოლო არ უჩანს. თუ რამე იწყება, უნდა დამთავრდეს კიდეც. მაგრამ გარდა მიმდინარე საქმეებისა, არსებობს კიდევ ძველი ჩანაფიქრები, რომელთა განხორციელებაც შეიძლება არ მოხერხდეს დღეს, მაგრამ იმის იმედით, რომ როდესღაც განახორციელებ, დროებით გადადო და არ დაივიწყო. ასეთი ჩანაფიქრისთვის თავის მობმა და განხორციელება უფრო მეტ სიამოვნებას განიჭებს, იმიტომ რომ ერთი “ჩამოკიდული” საქმით ნაკლები რჩება.
ახლა გიამბობთ ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდ თავმოუბმელობაზე:
