ჩემი ვიდეოკომენტარი წინასაარჩევნო რეკლამებზე
დღეს მივეცი ინტერვიუ მეგობარ ბლოგერებს, არჩევნების გაშუქების საიტისათვის:
დიდი მადლობა დოდკას (ინტერვიუს ორგანიზებისთვის) და პიკოს (ინტერვიუს წაყვანისა და ჩაწერისთვის).
Post-election Post
30 მაისი დამთავრდა. თან გაიყოლა მაგთის წამახალისებელი გათამაშება და ადგილობრივი თვითმართველობის, თბილისის მერისა და საპარლამენტო შუალედური არჩევნები. დადგა 31 მაისი… და ყველა ველოდებით, აღმოჩნდება თუ არა “ქრონიკის” პროდიუსერთა ჯგუფში ნოსტრადამუსის შთამომავალი და გაგვითენდა თუ არა “მოდელირებულ ქრონიკაში” აღწერილი დღე. მანამდე კი – რამდენიმე სიტყვით გასული კამპანიისა და მასშივე ჩადებული სამომავლო მარცხის შესახებ:
წარმოიდგინეთ, რომ…
<suppose>
გაცვიათ დიდი ხნის ნაყიდი ფეხსაცმელი. ფეხი მას თითქოს უკვე მიეჩვია და აღარსად გიჭერთ. შესახედაობაც არ დაუკარგავს და ქუსლიც ცოტა ხნის წინ შეუცვალეთ. მაგრამ ისიც იცით, რომ დიდი ხანი სიარულისას ფეხი გტკივდებათ და ჰაერსაც ცუდად ატარებს. მოკლედ, რადგან ნაყიდია ხმარობთ, თუმცა თუ უკეთესი გამოჩნდება – შეელევით და შეცვლით.
ამ დროს ხედავთ რეკლამას, სადაც გპირდებიან რევოლუციური, უპრეცედენტო, უნიკალური ტექნოლოგიებით შესრულებულ ფეხსაცმელს, რომელიც თქვენი ფეხის ტერფს იმეორებს, ზრუნავს თქვენს ჯანმრთელობაზე, ღირს ფაქტიურად არაფერი და გამოიყურება იმაზე უკეთესადაც კი, რაც ახლა გაცვიათ. თქვენ ის გინდათ, თქვენ ის გესიზმრებათ, თქვენი სიცოცხლე უმისოდ შავთეთრია.
შემდეგ რთავთ ტელევიზორს და ხედავთ შემდეგ სურათს: ამ ფეხსაცმლის ტყავის შემქნელს ჩაუთვლია, რომ ძირს თვითონაც მშვენივრად მიაკერებს – და საკუთარი ფეხსაცმელი გამოუშვია… ძირების მწარმოებელს ჩაუთვლია, რომ მთავარია ძირი იყოს გამძლე, თორემ ზევით რა იქნება, იმხელა მნიშვნელობა არა აქვს – და საკუთარი მოდელი გამოუშვია… შემდეგ ხედავთ, რომ ეს ორი ერთად გამოდის ეთერში და ამბობს, რომ შეთანხმება შესაძლებელია, ოღონდ თუ ფეხსაცმელს არ ექნება თამასა… თამასის მწარმოებელი ამბობს, რომ მის გარეშე ფეხსაცმელი წარმოუდგენელია… მოკლედ, თქვენ ყოველდღიურად ხედავთ თქვენს საოცნებო ფეხსაცმელს და იმას, თუ როგორ ვერ თანხმდებიან მისი შემქმნელები, რომ დააყენონ საშველი და დაიწყონ მისი წარმოება.
ამავე დროს, თქვენი არსებული ფეხსაცმლის მწარმოებელმა მოაგროვა მომხმარებლის feedback (он же – უკუკავშირი) და გამოაცხადა, რომ “მიუხედავად იმისა, რომ ბევრს აკეთებს გაუმჯობესებისათვის, გასაკეთებელი კიდევ ბევრია” და ცვლილებები შეიტანა არსებულ მოდელში, რათა ფეხს აღარც ეტკინოს და აღარც დაცხეს.
თქვენს თვალწინ დგება არჩევანი: დაელოდოთ რევოლუციურ ფეხსაცმელს, თუ კი ის ოდესმე მაინც იწარმოება, ან წახვიდეთ და იყიდოთ თქვენი შეჩვეული ფეხსაცმლის ახალი ვარიანტი, რომელიც როგორც მინიმუმ იმაზე უარესად არ გეჩვენებათ რაც ახლა გაცვიათ, დღესვე ხელმისაწვდომია და თანაც ახალ კომფორტსაც გპირდებათ.
რას აკეთებთ თქვენ?
</suppose>
არის კიდევ კითხვები?
ნარინჯისფერი მარკეტინგი
დღეს მოგითხრობთ მობილური კავშირის კომპანიაზე, რომელიც ჩემი აზრით მსოფლიო ბაზარზე ერთერთ საუკეთესო მარკეტინგს ატარებს და რომლის მომხმარებელი მეც ვარ ისრაელში. ეს არის orange.
orange
ბრენდ orange-ის ისტორია იწყება 1994 წელს, როდესაც ინგლისურმა კომპანია Microtel-მა ბაზარზე გასვლის წინ გადაწყვიტა სახელი შეეცვალა. ამისათვის მათ დაიქირავეს Wolff Olins – ბრენდინგის კომპანია, რომელიც ამჟამად მსოფლიოშია ცნობილი ისეთი კომპანიების (რე)ბრენდინგით, როგორიცაა Билайн, МТС, Альфа-Банк, Sony Ericsson, Wacom, ლონდონის 2012 წლის ოლიმპიადა და კიდევ 50 სხვა. სახელი ახალი ბრენდისთვის თვით Microtel-ის თანამშრომელმა მოიფიქრა, ხოლო მისი ბრენდული შეფუთვა Wolff Olins-მა მოამზადა. თუმცა, ბრენდინგის კომპანიის საიტს თუ დავუჯერებთ, სახელიც მათი მოფიქრებულია:
…by creating a brand that had nothing to do with technology, and everything to do with simplicity, openness and optimism. We gave the network the name of a colour, not a technospeak name like Vodafone or Cellnet. We created a warm, human communication style that soon became universally recognisable.
ბრენდის ძირითადი არსი ჩამოყალიბდა სლოგანში The Future’s bright, The Future’s Orange. ლოგო შეგნებულად არ გააკეთეს მრგვალი, რათა არიდებოდნენ ფორთოხალთან ასოციაციას და გასულიყვნენ ნარინჯისფერზე (ინგლისურად ორივე orange-ია).
2000 წლისათვის, როცა კომპანია France Telecom-მა იყიდა, იგი უკვე 25 მილიარდი ფუნტად ღირდა და ლოიალური აბონენტების ერთერთი საუკეთესო ბაზა გააჩნდა. დღეისათვის France Telecom-მა მისი ყველა ბიზნესი – ინტერნეტი, ქალაქის ტელეფონი, ბიზნეს-სერვისები orange ბრენდის ქვეშ მოაქცია.
orange (ჩემთვის ცნობილი) ერთადერთი სატელეფონო ბრენდია მსოფლიოში, რომლის ფრანჩაიზინგი, ანუ ბრენდით სარგებლობის გადაცემა/გაქირავება ხდება. მაგალითად, ისრაელის orange-ს, რომლის აბონენტიც მე ვარ, არავითარი საერთო არა აქვს ფრანგულ კომპანიასთან, გარდა ბრენდით სარგებლობის უფლებისა.
იმისათვის, რომ უკეთ დაინახოთ, თუ რას წარმოადგენს orange დღეს, აქვე შეგიგროვეთ რამდენიმე გამორჩეული სარეკლამო რგოლი – როგორც ისრაელის, ისე ფრანგული orange-ის სარეკლამო კამპანიებიდან (რაც შევძელი MyVideo-ზე ავტვირთე, რაც არა – Vimeo-ზე; საყურებლად ყველა ღირს).
ვირუსული ვიდეო
Viral marketing and viral advertising refer to marketing techniques that use pre-existing social networks to produce increases in brand awareness or to achieve other marketing objectives (such as product sales) through self-replicating viral processes, analogous to the spread of pathological and computer viruses. It can be word-of-mouth delivered or enhanced by the network effects of the Internet. Viral promotions may take the form of video clips, interactive Flash games, advergames, ebooks, brandable software, images, or even text messages.
- from Wikipedia
ინტერნეტის განვითარებამ ძალიან ბევრ სფეროში გამოიწვია ცვლილებები. შეიცვალა ბევრი ადამიანის ცხოვრების წესიც. თუ ადრე ადამიანი “შედიოდა” ინტერნეტში, დღეს იგი ფაქტიურად არც გამოდის იქედან – უბრალოდ მცირე შესვენებას აკეთებს ძილისათვის. ასეთ ადამიანებს ხშირად Homo Internetius-საც უწოდებენ. “ინტერნეტ ადამიანების” გარშემო გაჩნდა ახალი ბიზნესები, ხოლო მათთან ერთად – ახლებური მარკეტინგიც.
თანამედროვე მარკეტინგი მომხმარებელთან კავშირის დასამყარებლად აღარ შემოიფარგლება მხოლოდ ტრადიციული საშუალებებით – ტელევიზიით, გაზეთით, ბილბორდითა თუ სავაჭრო ადგილის აქციებით. ამჟამად აქტიურად იყენებენ Homo Internetius-ის ახალ თვისებას – გაზიარების სურვილს. ნახე რამე კარგი? გადააწყდი რამე საინტერესოს? გაუზიარე. დღეს ინტერნეტში ყველა ყველაფერს უზიარებს – “უშეარებს” ერთმანეთს. ადრე ეს მეილებში ხდებოდა, შემდეგ ფორუმებზე, ახლა – სოცქსელებში და სხვადასხვა თემატურ ჰოსტინგებზე (ვიდეო, ფოტო).
როდესაც გაზიერაბათა რაოდენობა დიდ რიცხვს აღწევს, იწყებენ საუბარს ვირუსზე. ანუ, თუ ვიდეოს ბევრი ადამიანი უზიარებს ერთმანეთს, ბევრი მას ვირუსულ ვიდეოს უწოდებს. ამ სახელს ხშირად უწოდებენ მხოლოდ იუმორისტულ, “სტრანნი” ვიდეოებს. თუ მილიონი ადამიანი გაუზიარებს ერთმანეთს ჯექსონის ტრილერს, არავის მოაფიქრდება ამას ვირუსი უწოდოს. ეს ყველაფერი იმის ბრალია, რომ ეს ყველაფერი ახალი შემოსულია ჩვენს ცხოვრებაში და ბოლომდე ჩამოუყალიბებელია.
ამავე დროს, თუ ვიდეო არის ვირუსული მარკეტინგული კამპანიის ნაწილი, მაშინ ყველაფერი განსაზღვრულია და მარტივი: როგორც ნებისმიერ მარკეტინგულ კამპანიას, ვირუსულსაც უნდა ჰქონდეს კონკრეტული მესიჯი, სამიზნე აუდიტორია და ის ამოცანა, რომელსაც ის გადაჭრის. ასეთი კამპანიისთვის ვირუსული ვიდეო სპეციალურად იქმნება, მის სცენარზე სპეციალურად მუშაობენ და მის გავირუსებას სპეციალურად გეგმავენ.
ბოლო ვირუსებიდან ჩემი უსაყვარლესი მაგალითია ამერიკული Integrity Windows and Doors-ის მიერ შექმნილი რგოლები მშენებლების მოხერხებულობაზე:
შეიკარი რემენი, სირაძე!
“…почему никто в Тольятти, будь то «разъездной» водитель или конструктор, не пристегивается ремнем безопасности? Не иначе, они тоже верят. И когда оказавшийся на переднем сиденье Рустам Акиниязов (покинув недавно пост редактора журнала Автоспорт, он стал PR-менеджером АвтоВАЗа) бестактно застегивает ремень, водитель хмурится:
— Вы что, мне не доверяете?
— Вам? Вам я доверяю на все сто! Но остальным участникам движения — не очень.
Водитель недовольно хмыкнул: мол, другим людям тоже надо доверять, как же без веры! Так и не пристегнувшись, он мчал под 160 км/ч в Тольятти, с назидательным упоением обгоняя иномарки.”
ბევრმა თქვენთაგანმა შეამჩნია ალბათ, რომ ქვეყანაში ძალას იკრებს უსაფრთხოების ღვედების პოპულარიზაციის კამპანია. ნუ თეორიულად, რა პოპულარიზაცია უნდა სჭირდებოდეს იმას, რაც შენს სიცოცხლეს იცავს, მაგრამ საქართველოა და ჩვენთან თუ რამე “მოდნი” არ გახდა ან მით უარესი – “ბანძობის” კატეგორიიდან არ გამოვიდა, ამით უმრავლესობა არ ისარგებლებს. ასეთ დროს ერთერთი ყველაზე ქმედითი ხერხი იქნებოდა “აზრის ლიდერებთან” მუშაობა, რომლებიც უკვე თავად მიიტანდნენ საჭირო ინფორმაციას საბოლოო მსმენელამდე. თუმცა, ეს საკმაოდ რთული და შრომატევადი ხერხია, ამიტომ ტრადიციულად საგზაო უსაფრთხოების თემის პროპაგანდას სოციალური რეკლამით ახდენენ.
ყველა რეკლამას, მით უმეტეს – სოციალურს, მოეთხოვება სამიზნე მაყურებლის “ენაზე” ლაპარაკი. იგი უნდა იყოს კავშირში არსებულ ღირებულებათა სისტემასთან – ან ესადაგებოდეს, ან ცდილობდეს მის შეცვლას. მთავარია, რომ არ იყოს მოწყვეტილი. ხშირად ჩვენში რეკლამას აკეთებენ ევროამერიკული რეკლამების ზეგავლენის ქვეშ. შედეგად, კლიპი თითქოს ქართულად ლაპარაკობს, მაგრამ მაინც გრძნობ, რომ შენ არ გელაპარაკება. აი მაგალითად:
ინგლისური კლიპი
რამდენიმე Stop Motion კლიპი
მეცამეტე პოსტი წასულების სადღეგრძელოსავითაა – დიდხანს გაჩერება არ შეიძლება. ამიტომ, სასწრაფოდ ვაქვეყნებ შემდეგს!
რამდენიმე დღეა ბლოგზე ისრაელი არ მიხსენებია. რამდენიმე პოსტი უკვე ფაქტიურად მზადაა, თუმცა მათ მოგვიანებით დავდებ. დღეს, რეკლამების მორიგი დათვალიერებისას ვნახე რამდენიმე stop motion ტექნოლოგიით შესრულებული რეკლამა. როგორც აღმოჩნდა, მათ კავშირი აქვთ ისრაელთან, რასაც ხელიდან ვერ გავუშვებდი. აი რა ხდება:
2009 წელს გამოვიდა ისრაელი მომღერლის, Oren Lavie-ს კლიპი Her Morning Elegance:
