საქართველოში ეს თემა დიიიდი ხნის წინ ჯეოსელმა დაიწყო, როცა აქცია “დარგე ხე” გააკეთა (რეკავ ნომერზე, ანგარიშიდან გეჭრება ლარი, ამ ლარად ყიდულობენ ნერგს და შენს სახელზე რგავენ). მეორე დიდი ტალღა წამოიწყო ფონდ “იავნანამ”, რომელიც 25-60-60-სა არ იყოს, ნომრით – 30-30-თ უფრო ცნობენ მგონი, იმდენი რეკლამა ატრიალა.

ამ ყველაფრის პარალელურად მობილური ფანდრაიზინგის (fundraising – თანხის მოძიება) საქმეში ჩაერთო ეკლესია. უფრო სწორად – ეკლესიების მშენებლები და რესტავრატორები. ისინი, 90-იანი წლებისათვის შესაფერისი ხარისხით დამზადებული რეკლამებიდან მოუწოდებენ მრევლს 1 ლარი შეწირონ ამა თუ იმ ეკლესიის მშენებლობას, ან ძველი მონასტრის აღდგენის საქმეს. თან, თუ თავიდან ასეთი რეკლამა გადიოდა, ამჟამად უკვე არის რამდენიმე ერთად.

ამ დროს გასაკვირია მობილური ოპერატორების ქცევა. ჯერ იყო და ორი წელი ვერ ჩამოყალიბდნენ ერთიან ნუმერაციაზე, რის გამოც რეკლამაში 2-3 სხვადასხვა ნომერი იყო მითითებული. და საერთოდ: მათ ცხვირწინ ხდება ამხელა საქველმოქმედო აქტივობა და ისინი მხოლოდ ნომრის გამოყოფით შემოიფარგლებიან. და ეს მაშინ, როცა ვიღაც უცნობი მხატვრის 10 კვ. მეტრზე მოწყობილ გამოფენას ასპონსორებენ და 5 ტელევიზია მიყავთ გასაშუქებლად.

რატომ არ შეიძლება სამმა მობილურმა ოპერატორმა შექმნას ეკლესიების მშენებლობისა და რესტავრაციის ერთიანი ფონდი, გამოაცხადონ ერთიანი ნომერი, გააკეთონ ერთიანი სარეკლამო კამპანია და ამ გზით ამოღებული თანხები შემდეგ გაანაწილონ ამა თუ იმ პროექტს შორის? ასე ხომ ბევრად მეტი თანხა მოგროვდება რეალურად. ოპერატორისთვის ეს იქნება დადებითზე დადებითი PR-ეფექტი, მაყურებლისთვის ეს იქნება დასვენება ამ უნიჭო სარეკლამო რგოლებისა და სინდისის ქეჯნისაგან, რომ “აი ამ” ტაძრის მშენებლობას დაეხმარა, ხოლო “აი იმ” ეკლესიას – ვერა.

მე მგონი, თუ 28 თეთრზე შეძლეს მოლაპარაკება და წლებია გაუქანებლად უჭირავთ ეს ფასი, რამენაირად ერთ საზიარო ფონდსაც მოუვლიან. თქვენ რას ფიქრობთ?

მსგავსი პოსტები

• ერთით მეტი, მრავლით ნაკლები
• ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი თავმოუბმელობა
• ჩემი ვიდეოკომენტარი წინასაარჩევნო რეკლამებზე
• წყალი უფასოდ(?!)
• ნარინჯისფერი მარკეტინგი

საკითხის ისტორია
(ვისაც პოსტი გეგრძელებათ, გამოტოვეთ ეს პუნქტი და გადადით პირდაპირ აქ)

როდესაც 90-იანების ბოლოს საქართველოში მობილური კავშირი შემოვიდა, ბევრს არ ეგონა, რომ კლიენტთა რაოდენობა 100’000-ს გადააჭარბებდა. ამ დროს ჯეოსელს ჰქონდა მხოლოდ ნომრები 877 4X-XX-XX, ხოლო მაგთის – 899 5X-XX-XX (ამათზე ადრე იყო მეგაკომი, რომელსაც კოდი საერთოდ არ ჰქონდა და პირდაპირ თბილისის ნომრებს გასცემდა 97-XX-XX დიაპაზონში). მოკლედ, ამ 100’000-ნომრიან ზღვარს მთელი ქვეყანა ისე მიეჩვია, რომ როდესაც ჯეოსელმა 877 7X-XX-XX ნომრები დაამატა, ამას სატელევიზიო სარეკლამო კამპანია დაჭირდა და როგორც დიდი მოვლენა, ისე გაშუქდა.

შემდეგ იყო ლაილაი… 893… ლამაზ-ლამაზი კოდებით განებივრებული მომხმარებელი დიდი მანჭვა-გრეხვით შეხვდა პირველ კოდს, სადაც 8-ანის შემდეგ “წყვილი” არ იყო. თუმცა, საბოლოოდ ამ დამანჭულთა საკმაოდ დიდი რაოდენობა მოგროვდა და შედეგად ლაილაის შემდეგი კოდი – 855 კვლავაც ციფრულ-ესთეტიური ბედნიერების მომგვრელი გახდა.

ამასობაში გამოიკვეთა ქართველთა დიდი ხნის სიყვარული – ლამაზი ნომრები. და თუ ადრე მათ მოპოვებას კომპანიაში ნაცნობი ჭირდებოდა, მოგვიანებით ოფიციალური ფასები დაწესდა და ყველა ისე შლიდა ფეხს, როგორც საფინანსო საბანი ყოფნიდა.

შემდეგ კიდევ ერთი ქართული გასართობი დაინერგა: სახლის ნომრები მობილურზე. მარტო გლდანს 5-ჯერ შესთავაზეს ასეთი აქცია სხვადასხვა კოდში ოპერატორებმა (ერთი ასეთი აქცია თავად მაქვს მონაწყობი მაგთიკომში მუშაობისას). შედეგად, აბონენტს ერთი მობილური აპარატის პირობებში რამდენიმე ნომერი დაუგროვდა.

ნომრების ციებ-ცხელება მინელებული იყო, როცა ბაზარზე ყველა უფულო მოსაუბრის მეგობარი – ბილაინი შემოვიდა… და როგორც კი ბრჭყვიალ-ბრჭყვიალა 2-თეთრიან აქციებს მორჩა, მთავარ ქართულ ეროგენულ ზონას – დიახ, ლამაზ ნომრებს დაარტყა: აი თქვენ მთელი კოდი 871, მოდით და რა ნომერიც გინდათ წაიღეთ (თავიდან ვითომ სხვა ქსელის იგივე ნომერი უნდა გქონოდა, მაგრამ შემდეგ ეგ წესი ფორმალურადაც მოხსნეს). მოკლედ, “ოქროს” ნომრები 10 ლარად ჩაიგდო ხალხმა ხელში. ამას მოყვა 879, 874… ახლაც მიდის იგივე აქცია, ოღონდ 892-ზე.

საბოლოოდ, დადგა მომენტი, როცა ქვეყანაში ფიზიკურად აღარ დარჩა თავისუფალი კოდი! რაც მობილურმა ოპერატორებმა ვერ მოასწრეს, ათობით საერთაშორისო ქსელის ოპერატორმა დაისაკუთრა (მათ შორის მაგალითად ეგრისმა – 3 ერთად: 811, 812 და 817).

რა გველის წინ?

ამ ორი პოსტის ზომის შესავლის შემდეგ გადავიდეთ ძირითად საკითხზე: რას გვთავაზობენ? საუბარია ჩვენს ნომრებში 1 ზედმეტი ციფრის დამატებაზე, რაც თითოეულ კოდში ნომრების რაოდენობას გააათმაგებს და პრობლემას საშვილიშვილოდ მოხსნის. გაიგო თუ არა ეს ამბავი საზოგადოებამ, იმავე წამს ატყდა ერთი ამბავი. თანაც არავინ დარდობს, რომ ტელეფონის წიგნი იქნება ფაქტიურად მთლიანად ჩასასწორებელი. არა! ყველას ადარდებს ერთი საკითხი: არ დამიმახინჯდეს ნომერი!

აი როგორ მოაგვარეს ეს პრობლემა ისრაელში:

ყველა ოპერატორს დაუტოვეს მხოლოდ ერთი კოდი – ის, რომელიც რიგით პირველი ჰქონდა აღებული, ხოლო ყველა დანარჩენი დააბრუნებინეს. არსებულ ნომრებს კი წინ (კოდის შემდეგ) ჩაუმატეს ძველი კოდის ბოლო ციფრი:

Orange-ის კოდების ცვლილების სქემა

ამით მიაღწიეს იმას, რომ არც ნომრები დამახინჯდა და არც ხალხს გაჭირვებია სისტემასთან შეგუება: რეფორმიდან რამდენიმე თვეში აღარავის აქვს დისკომფორტი ან პრობლემა.

ისრაელის მოდელის გამოყენებით გავაკეთე ქართული კოდების შეცვლის სქემა:

* იმის გამო, რომ ჯეოსელის ორი კოდი - 877 და 857 მთავრდება 7-ზე, ახალ სისტემაში ერთერთს მოუწევს ციფრის შეცვლა: ჩემს ვარიანტში ახალი ციფრი არის 1.

მაგალითად: 895 00-00-00 გახდება 899 500-00-00

როგორ ფიქრობთ, ვარგა? რის გაუმჯობესება შეიძლება?

იმედია GNCC-ში ამაზე უარესი ვარიანტი მაინც არა აქვთ და მისი შემუშავებისას პოსტში მოყვანილ არგუმენტები გათვალისწინებული იქნება.

P.S. ქალაქის ნომრებში ციფრის ჩამატება ასევე სასურველია მოხდეს იგივე პრინციპით (კოდის ბოლო ციფრის გათვალისწინებით).

მაგალითად, თბილისში: 832 00-00-00 -> 832 200-00-00

მსგავსი პოსტები

• საეკლესიო-სამშენებლო ფანდრაიზინგი
• ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი თავმოუბმელობა
• მარშუტკა წმინდა მიწაზე
• Giveaway: საჩუქრები ბლოგის მკითხველებს
• ნარინჯისფერი მარკეტინგი