აი ფედი, აი…
მხოლოდ ერთი დღე აღმოჩნდა საკმარისი იმისათვის, რომ ინტერნეტში გაჩენილიყო მრავალი გრაფიკული ხუმრობა Apple-ის ახალ ქმნილებასთან დაკავშირებით. აი რამდენიმე საინტერესო მათგანი:
iPad nano
აი ია, აი ფედი
მიუხედავად იმისა, რომ მთელი ცხოვრება (Sony) Ericsson-ის ტელეფონები მაქვს (16 სხვადასხვა მოდელი გამოვიცვალე) და ჩემს კომპიუტერებში მხოლოდ Windows-ის ვერსიები იცვლებოდა, შეუძლებელია Apple-ის პროდუქტები ვერ შეამჩნიო. საბოლოოდ, როცა ჯერი საჩუქრად ფლეიერის ყიდვაზე მიდგა, iPod Touch-ზე შევჩერდი და ჯერ-ჯერობით ნამდვილად არ მინანია – იგი მართლაც საუკეთესოა.
რამდენიმე წუთის წინ კი კომპანიამ, სტივ ჯობსის პირით წარადგინა ახალი პროდუქტი – პლანშეტური კომპიუტერი iPad. აი სურათებიც:
Apple iPad
ბენ-გურიონის აეროპორტი
“დავით ბენ-გურიონის სახელობის თელ-ავივის საერთაშორისო აეროპორტი ისრაელის მთავარი საჰაერო კარიბჭეა” – ალბათ ასეთი სიტყვებით იწყება მსოფლიოს მრავალი აეროპორტის აღწერა. თუმცა იშვიათია მსოფლიოში სხვა აეროპორტი, რომელიც იმდენ ემოციას, ცრემლს, იმედს და ოცნებას იტევს, როგორც იგი: 40 წლის განმავლობაში ისრაელში ჩამოსული მილიონობით ემიგრანტი ქვეყანაში სწორედ ამ აეროპორტის გავლით მოხვდა. ბევრი მათგანი (მაგ. საბჭოთა კავშირიდან ჩამოსულები) 10-ობით წლით მოწყდა დარჩენილ სანათესაოს და შემდეგ უკვე თავად მასპინძლად აქვე ხვდებოდა ტურისტად ჩამოსულ ნათესავებს (ზუსტად ასე დაგვხვდნენ მე და დედას 1989 წელს ამ აეროპორტში ნათესავები, რომლებიც დედას 20 წელი არ ჰყავდა ნანახი).
Welcome to Israel
პირველად აეროპორტი ლოდის მახლობლად (ეს ის ქალაქია, სადაც წმ. გიორგის საფლავია) ბრიტანელებმა 1939 წელს ააშენეს. თავიდან იგი სამხედრო დანიშნულებით გამოიყენებოდა, თუმცა მოგვიანებით სამოქალაქო ფუნქციის შესრულებაც დაიწყო. პირვანდელი დასახელება “ლიდდას აეროპორტი” 1948 წელს შეიცვალა, როცა იგი ახლადდაარსებული ისრაელის მმართველობის ქვეშ გადმოვიდა და მას “ლოდის აეროპორტი” ეწოდა (“ლიდდა” არაბულად იგივეა, რაც “ლოდი” ებრაულად). 1973 წლის ბოლოს აეროპორტს ეწოდა ისრაელის პირველი პრემიერ-მინისტრის, დავით ბენ-გურიონის სახელი, რომელსაც დღემდე ატარებს.
რა? სად? როდის?
ისრაელში ჩემ წამოსვლამდე ცოტა ხნით ადრე მონაწილეობა მივიღე მოაზროვნეთა ელიტარული კლუბის თამაშებში, ჩემი მშობლიური ბათუმის გუნდის შემადგენლობაში. ახალი ჩემპიონატის დაწყების წინ ვდებ ამ თამაშების ჩანაწერებს:
ისრაელი: დასაწყისი
ამ პოსტით იწყება დაპირებული “მოგზაურობა” ისრაელში, რომლის განმავლობაშიც ვეცდები გაგაცნოთ ამ ქვეყნის ისეთი დეტალები, რომლებზეც ბევრს არ წერენ. დასაწყისისთვის ცოტა “მშრალი” ინფორმაცია:
ისრაელი
- ოფიციალური დასახელება: ისრაელის სახელმწიფო (State of Israel)
- მმართველობის ფორმა: საპარლამენტო რესპუბლიკა (ნომინალურ პრეზიდენტს ირჩევს პარლამენტი; ქვეყანას მართავს პრემიერი)
- სახელმწიფო ენები: ივრითი და არაბული (არაბული წარწერები არის ფულზე, საგზაო ნიშნებზე, პირადობის მოწმობაზე; პასპორტზე – არა)
- ტერიტორია: საზღვრები დღემდე დაუდგენელია (გასაგები მიზეზების გამო), თუმცა დაახლოებით საქართველოს მესამედია
- მოსახლეობა: ~7,5 მილიონი (მათგან 6 მილიონი ებრაელია, 1 მილიონი მოქალაქეობამიღებული, “გაპრავებული” არაბი)
- ვალუტა: შეკელი (თარგმანში ნიშნავს აი იმ “ვერცხლს” ბიბლიაში რომ 30-ია)
- მთლიანი შიდა პროდუქტი: ~200 მილიარდი დოლარი
თუ რუკას დააკვირდებით, ნახავთ რომ ისრაელს ორი ტიპის მოსაზღვრე ჰყავს: წყალი (ხმელთაშუა, წითელი და მკვდარი ზღვების სახით) და არაბები (ლივანის, სირიის, იორდანიისა და ეგვიპტის სახით). ქვეყნის შიგნითაც ორი ანალოგიური პრობლემაა: წყალი (ცოტაა) და არაბები (ბევრია).
